ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ- ಬರಹ: ಡಾ.ಫತಾವುಲ್ಲಾ ಸಾಹೇಬ್ ಎಫ್.ಎಂ
ಉಡುಪಿ: ಇಂದು ಭಾರತ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ, ಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯವಲ್ಲ. ಬಡತನ, ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಕಳಪೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆ, ಅಪೂರ್ಣ ಶಿಕ್ಷಣ, ಹಣದುಬ್ಬರ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯವೇ ನಿಜವಾದ ಸವಾಲುಗಳು. ಆದರೆ, ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ನಾಗರಿಕರನ್ನು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಗುರುತಿನ ಕುರಿತಾದ ಚರ್ಚೆ ಹಾಗೂ ಸಂಘರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿ, ಈ ಮುಖ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಮೂಲೆಗುಂಪು ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಪ್ರತಿ ಚುನಾವಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಜನರು ಯಾರು ಯಾವ ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು ಎಂದು ಚರ್ಚಿಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕೆರಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಹಳೆಯ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಕೆದಕಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಆಳಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕುಟುಂಬಗಳು ಉದ್ಯೋಗ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು, ಉತ್ತಮ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಲು ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಮೂಲಭೂತ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿವೆ.
ಹಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನಗೆ ಸಿಗುವ ಆಹಾರವು ಹಿಂದೂ, ಮುಸ್ಲಿಂ, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್, ಸಿಖ್ ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೇ ಸಮುದಾಯದಿಂದ ಬಂದಿದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ ವಾದ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ಯುವಕನಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ರೋಗಿಯು ಗುರುತಿನ ಕುರಿತಾದ ರಾಜಕೀಯ ಭಾಷಣಗಳಿಂದ ಗುಣಮುಖನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರಿಕರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಅವರ ಧರ್ಮ ಯಾವುದಾಗಿದ್ದರೂ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತವೆ.
ಧರ್ಮ ಎಂಬುದು ವ್ಯಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದೇವರ ನಡುವಿನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಜನರನ್ನು ವಿಭಜಿಸಲು ಅಥವಾ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇರುವ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಅವರ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ಇದನ್ನು ಒಂದು ಸಾಧನವಾಗಿ ಬಳಸಬಾರದು. ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಕ್ಕಿದೆ, ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳು ಜನರ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವತ್ತ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಬೇಕು.
ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಅದು ಎಷ್ಟು ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ, ಬಡತನವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆ ಎಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಮೂಲಕ ಅಳೆಯಬೇಕು. ಇವು ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ನೇರ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ವಿಷಯಗಳಾಗಿವೆ.
ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಅನೇಕ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಕಠಿಣವಾದ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಜನರನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವುದೇ ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ವಿಭಜನೆಯು ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳನ್ನು (Headlines) ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಸಮುದಾಯಗಳ ನಡುವೆ ಭಯ ಮತ್ತು ಅಪನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿದೆ.
ನಾಗರಿಕರಾಗಿ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯಲು ಬಿಡಬಾರದು. ನಮ್ಮ ನಾಯಕರನ್ನು ನಾವು ಕಠಿಣ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು:
* ಬಡತನವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನೀವು ಏನು ಮಾಡಿದ್ದೀರಿ?
* ಎಷ್ಟು ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ?
* ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ಸುಧಾರಿಸಿದ್ದೀರಿ?
* ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಕೈಗೆಟುಕುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಯಾವ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ?
* ಪರಿಸರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಏನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ?
* ರೈತರು, ಕಾರ್ಮಿಕರು ಮತ್ತು ಸಣ್ಣ ಉದ್ಯಮಿಗಳ ಜೀವನವನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?
ನಮ್ಮ ಮತವು ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಧರ್ಮ, ಜಾತಿ, ದ್ವೇಷ ಅಥವಾ ಭಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಚಲಾವಣೆ ಆಗಬಾರದು. ಬದಲಿಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ, ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕಲ್ಯಾಣದ ಬದ್ಧತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇರಬೇಕು.
ಭಾರತಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಬೇಕೇ ಹೊರತು ವಿಭಜನೆಯಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಬೇಕೇ ಹೊರತು ದ್ವೇಷವಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೇಕೇ ಹೊರತು ಅಪಪ್ರಚಾರವಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆ ಬೇಕೇ ಹೊರತು ರಾಜಕೀಯ ಗೊಂದಲಗಳಲ್ಲ. ಜನರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ನಾಯಕರು ಬೇಕೇ ಹೊರತು ಅವರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವವರಲ್ಲ.
ಧರ್ಮದ ಕುರಿತಾದ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದ ವಾದಗಳಿಂದ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ ಭದ್ರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನಿಗೂ ಗೌರವದಿಂದ ಬದುಕಲು, ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು, ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಲು ಮತ್ತು ಗುಣಮಟ್ಟದ ಆರೋಗ್ಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮಾತ್ರ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ ಭದ್ರವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಿಜವಾದ ಹೋರಾಟ ಹಿಂದೂ ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಂ ನಡುವೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದು ಜಾತಿಯ ನಡುವೆ ಅಲ್ಲ. ನಿಜವಾದ ಹೋರಾಟ ಇರುವುದು ಬಡತನ, ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಸಮಾನತೆಯ ವಿರುದ್ಧ. ಆ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಭಾರತವು ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು.
